Czy na początku zaczynać z HS czy bez ?

Ogólnie istnieją dwie „szkoły” : amerykańska, która z reguły nie używa HS oraz angielska szkoła, która uczy jazdy z HS. Riderzy w Polsce w znacznej większości preferują jazdę z HS.

HS nie używa się w landkit’ingu, szczególnie muszą o tym pamiętać początkujące osoby.  Daje to możliwość natychmiastowego wyskoczenia z deski, w momencie złego zgrania tory jazdy z kit’em, co jeszcze częste podczas nauki.

Nauka jazdy bez HS w terenie, jest nieco bardziej ambitna i trudna, jednak gdy już się nauczymy jeździć bez HS, mamy techniczną przewagę, którą często można wykorzystać w konkurencjach freestyle jak i niektórych race’owych momentach, w których możemy sobie pomóc np. odpychając się jedną nogą (o ile jest to dozwolone na danych zawodach).

W Polsce zdecydowana większość osób woli jazdę z HS, które od samego początku dają duże możliwości wykonywania rotacji, skoków, gwałtownych slajdów bez uciążliwego wypadania stóp. Do rekreacyjnego jeżdżenia w terenie również zaleca się HS, dzięki lepszej kontroli nad deską, jazda staje się bardziej komfortowa i bezpieczna.

Jazda bez HS zalecana jest ewentualnie przy pierwszym kontakcie z deską, na łagodnych trawiastych stokach i przy niedużych prędkościach. Brak HS, pozwala na szybką ewakuację z deski. Sprawdza się to jednak przy małych prędkościach, nie zalecamy wyskakiwania przy prędkościach większych niż 10/15 km/h.

Wiązania bez HS, wymagają odpowiedniej techniki wpinania się. Po włożeniu stóp – wkładamy je na tzw. kaczkę, po zapięciu wiązań, przesuwamy palce stóp do wewnątrz. Dzięki profilowi, jakie mają wiązania stopa blokuje się w wiązaniach, dzięki czemu trzymania jest dużo lepsze.

Jak wpiąć się w wiązania prezentuje film, nakręcony przez Jonego Diurbę

Kontroli nad deską bez HS, można się nauczyć w tym samym stopniu jak z HS, czego dobrym dowodem jest wygrana Kody Stewarta, na mistrzostwach świata w boardercossie w Serbii w 2013 roku na bardzo szybkim i technicznie trudnym torze, gdzie cała czołówka, oprócz amerykanina jeździła z HS.

Kody Stewart na jednym z ostrzejszych zakrętów. WBMC Serbia 2013

Większość producentów desek sprzedaje kompletne deski bez HS, należy je dokupić osobno. Istnieje również możliwość dorobienia własnych HS z mocnego sznurka, rzepów, pasków, pamiętać jednak należy aby nasz HS był solidnie wykonany i nie zawiódł nas w czasie jazdy. Oryginalne HS posiadają zazwyczaj regulację, co przydatne jest w różnych sytuacjach.

Jeśli nie stać Cię na hamulec, nie przejmuj się tym bo jazda bez hamulca to esencja mountainboardu zjazdowego, im prędzej zaczniesz kontrolować prędkość bez hamulca tym lepiej.

W przypadku braku hamulca, od początku przygody z mountainboard’em uczysz się kontrolować prędkość różnymi technikami hamowania jak i odpowiednio dobierając teren. Manetkę hamulca trzyma się w jednej ręce, ogranicza to nieco wykonywanie niektórych technik jazdy i wykonywanie tricków, dlatego zazwyczaj nie używa się hamulca w boardercrossie, freeride’zie czy freestyle’u. Kiedy więc opłaca się zamontować hamulec ?

W praktyce używa się hamulców przeważnie :

• W wypraw górskich, gdzie mamy do dyspozycji długie wielokilometrowe szlaki i nie chcemy tracić sił na podhamowywanie za pomocą slajdów.
• Podczas nauki, pomagają wyczuć skrętność deski i dają poczucie bezpieczeństwa. Często zalecane dla młodych początkujących, kobiet i osób, które wolą czuć się „pewniej” lub mają do dyspozycji górski teren.
• Podczas zawodów downhillowych, o ile pozwalają na to zasady, które określa najczęściej organizator.
  

Hamulce, w zależności od firmy, są klockowe (typu V-brake) lub tarczowe.

UWAGA: Hamulce klockowe typu V-Brake, często nie są tak efektywne jak hamulce tarczowe, szczególnie jeśli są źle ustawione! Nie rozpędzaj się z hamulcem do dużych prędkości jeśli nie znasz technik wytrącania prędkości bez hamulca!

Hamulce hydrauliczne/ tarczowe, dużo bardziej efektywne, jednak ich cena jest stosunkowo większa. W ostatnim czasie powstało wiele opcji na efektywne hamulce hybrydowych konstrukcji różnych producentów, w miare  rozsądnej cenie.
Często bardziej majsterkujący riderzy sami przerabiają rowerowe hamulce i tworzą z nich przeważnie udane projekty.

Koła 8 calowe – najczęściej stosowane. To optymalna wielkość pozwalająca na jazdę niemal w każdym terenie. Koła te pozwalają na jazdę po torach fourcrossowych, nadają się do freestylu jak i jazdy w ciężkim górskim terenie. Koła 8 calowe nie tłumią jednak tak dobrze drgań jak koła 9 calowe.
Plusy:
+ Uniwersalność,
+ Optymalny stosunek waga/tłumienie drgań/przyczepność,
+ Dobre do slajdowania.
Minusy:
- Na nierównym, górskim terenie  słabe tłumienie drgań,
- Nie tak szybkie w zjazdach jak 9 calowe.

Koła 9 calowe zalecane są do jazdy typowo terenowej np. górskie szlaki. Większe koła dają lepszą stabilność i tłumienie drgań. Pamiętać jednak należy, iż komplet kół 9 calowych wraz z felgą waży średnio o 1,5 kg więcej aniżeli komplet 8 calowych co czyni deskę mniej zwrotną. Jednocześnie 9 calowe koła posiadają lepszą przyczepność, przez co można wchodzić w zakręty z większą prędkością. Często koła 9 calowe stosowane są wraz z hamulcem, wówczas mamy typową deskę do downhillu.

Plusy:
+ Dobre tłumienie drgań, w nierównym terenie,
+ Większy komfort jazdy,
+Szybkie przy zjazdach.
Minusy
- Zwiększa znacząco wagę deski,
- Slajdowanie wymaga większej siły i lepszej techniki,
- Mało uniwersalne.

Koła 10 calowe stosowane są tylko w bardzo nierównym, kamienistym terenie, bardzo dobrze tłumią drgania i posiadają doskonałą przyczepność, jednak są ciężkie i mało zwrotne. Najczęściej używane wraz z hamulcem.

Koła 7 calowe, spotkać można w deskach dla najmłodszych do wagi 40-50g.

]]> https://mountainboard.pl/wielkosc-kol/feed/ 0 https://mountainboard.pl/wybor-ochraniaczy-do-mountainboardu/ https://mountainboard.pl/wybor-ochraniaczy-do-mountainboardu/#comments Wed, 15 Jan 2014 10:14:36 +0000 https://mountainboard.pl/?p=280 Ochraniacze są niezbędnym wyposażeniem każdego mountainboardera! Nie zaczynaj nauki w terenie, jeśli nie posiadasz:

• kasku,
• ochraniaczy na kolana i łokcie,
• ochraniaczy z usztywnieniem nadgarstków!
  
  Mountainboard zjazdowy, w przeciwieństwie do snowboardu uprawiany jest w terenie, na trawiastych stokach, górskich szlakach etc. Ochraniacze są nie tylko ważne ze względu bezpieczeństwa, ale naszego progresu w nauce. Czując się pewniej z solidną ochroną, będziemy mogli szybciej osiągnąć postępy i uniknąć kontuzji, które mogą nas wykluczyć na jakiś czas z jazdy, a nawet zrazić do sportu.

Wybierając zestaw ochraniaczy, zazwyczaj stoimy przed wyborem ergonomii i jakości ochrony, gdzie ogranicza nas zazwyczaj budżet. Dobra inwestycja w ochraniacze to inwestycja w nasze zdrowie, najlepiej więc zapomnieć o ochraniaczach „marketowych” za kilka złotych, ponieważ nie gwarantują dostatecznej ochrony. Szukając ochraniaczy najlepiej sięgać po ochraniacze do rowerowych zjazdów downhillowych lub dobrych firm skateboardowych.

O to kilka rad wybierając właściwą ochronę:

Kask- jeśli planujemy jazdę w terenie na dużych prędkościach dobrze jeśli zaopatrzymy się w kask ze szczęką (FullFace). Kask typu orzech również jest wystarczający. Kaski należy dobierać do średnicy głowy, mierzonej najczęściej zaraz nad uchem. Najlepiej jeśli mamy okazję przymierzyć kask przed kupnem. Należy pamiętać o właściwej regulacji paska kasku, tak aby nie był za luźny i nie przechodził nam przez brodę. Nie zapięty kask lub za luźny kask to BRAK KASKU!

Nadgarstki – ochraniacze nadgarstków są bardzo ważnym elementem, ponieważ zazwyczaj ręce najczęściej mają kontakt z podłożem. Nie tylko podczas upadków, ale także slajdów. Wybieraj ochraniacze z usztywnieniem nadgarstka z strony zewnętrznej jak i zewnętrznej. Najlepszą opcją są ochraniacze nadgarstków z rękawicą lub osobno standardowe ochraniacze nadgarstków nałożone na rękawicę roboczą.

Kolana – należy wybierać ochraniacze z plastikiem na zewnątrz, materiałowe ochraniacze z gąbkami, które zazwyczaj dajemy pod spodnie, nie gwarantują dostatecznej ochrony, a materiał zewnętrzny może szybko zostać rozdarty. Zazwyczaj im większy plastik ochronny tym lepiej. Pamiętać również należy o bokach kolan, aby były odpowiednio chronione dodatkową gąbką. Golenie nie są tak zagrożone, dlatego rzadko stosuje się ochraniacze kolan z goleniami.

Łokcie – jeśli myślisz poważnie o mountainboardzie zjazdowym (DH, BX), najlepiej jeśli wybierzesz ochraniacz na łokieć z przedramieniem. Tego typu łokcie nie ześlizgują się tak jak to ma miejsce w przypadku ochraniaczy bez przedramienia, dodatkowo podczas upadku możemy sobie pozwolić na przyjęcie upadku właśnie na przedramię i ochraniacze nadgarstków, odpowiednio ustawiając ręce (patrz zdjęcie). Podobnie jak z ochraniaczami na kolana, należy wybierać ochraniacze z chroniącym plastikiem lub innym twardym materiałem na zewnątrz.

Żółw – przydatny szczególnie jeśli myślimy o dużych prędkościach i trenowaniu Freestyle. Żółw należy dobierać do naszego rozmiaru, zbyt małe żółwie nie gwarantują nam dostatecznej ochrony zbyt duże mogą przeszkadzać w jeździe.

Spodenki ochronne – przydatne szczególnie podczas pierwszych sesji z deską i podobnie jak z żółwiem powinniśmy się w nie zaopatrzyć jeśli planujemy jazdę w ciężkim terenie na dużych prędkość lub uprawiać freestyle.

Czy nie lepsza zbroja? – tak i nie… Zbroje są zalecane początkującym bez nawyku odpowiedniego upadania. Profesjonalne zbroje używane są przeważnie w zawodach downhillowych natomiast nieco rzadziej w zawodach race’owych (BX). Zbroje chronią nasze ramiona, klatkę, posiadają żółw i ochraniacze łokci z przedramieniem.

Pamiętać jednak należy, iż często podczas upadków ochraniacze łokci w zbrojach tanich, niesprawdzonych firm mają tendencję do ześlizgiwania się. Dlatego lepiej dołożyć nieco złotych i kupić porządny sprzęt, który zapewni Ci dobrą ochronę i posłuży na dłuższy czas.